Mexico

	Vrijdag 8 mei 2009 °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° Puerto Aventuras, Mexico - april 2009 door Van Hoey Bart 1ste dag We vetrokken met de ‘Makaira’, een klein bootje van +/- 2,20 meter breed op 4,5 meter lang met een buitenboordmotor van 200 pk, uit de haven van Puerto Aventuras na 2 dagen van aflassingen door het slechte weer. Met slecht weer bedoelen de Mexicanen hevige wind en hoge golven. Maar uitstel is geen afstel. Uiteindelijk werd het weer rustiger en konden we toch nog vertrekken. Eenmaal 200 meter uit de kustlijn werden de lijnen uitgelegd en bleven we op deze afstand met de kust evenwijdig varen. Na een korte wachtpauze van een half uur werd de eerste zeilvis gehaakt. Na een dril van ongeveer een half uur konden we deze zeilvis bewonderen, schatten en fotograferen. De schatting bedroeg 40 à 45 pond. Een tweede aanbeet bleef niet lang op zich wachten. Weer een zeilvis van dezelfde gewichtsklassen. Ondertussen werden er verscheidene beten verspeeld die overduidelijk van barracuda’s of wahoo’s waren. Dan werd het even stil voor een uurtje waardoor de bemanning snel van aas wisselde. Kort daarna begon de kapitein te roepen ‘ quatro, uno, dos!’, een driedubbele strike van zeilvissen waarvan we spijtig genoeg geen enkele van konden landen. We verspeelden ze alledrie. Na nog vele barracuda aanvallen bleef het stil tot het laatste kwartiertje .Toen we nog wat rondcirkelen voor de haven kwam er terug een aanbeet van een zeilvis die we spijtig ook verspeelden. Maar we konden tevreden na de 1ste visdag de haven binnenvaren met 2 zeilvissen, 2 barracuda’s en 4 zeilvissen kwijtgespeeld. 2de dag Onze 2de visdag begon op de een grote boot omdat de Makaria die dag al was verhuurd. We vertrokken dus met de ‘Reel Screamer’. Deze boot was beter uitgerust met extra lokkers zoals teasers. Ondanks dit bleef het na enkele barracuda beten erg stil. Tot de middag, tot er uit het niets een dubbele strike vertrok. Na twee geweldige drills konden we twee mooie dorado’s van ongeveer 10 kilo van dichterbij bewonderen. Na fotograferen gingen deze vissen snel de koeling in. Opnieuw werd het aas verwisseld waardoor we het even hectisch kregen aan boord. De schipper had enkele zeilvissen gesignaleerd waardoor er van lijn naar lijn werd gelopen maar helaas werd er geen enkele vis gehaakt. Na het verder op open zee te varen zagen we ineens uit het niets een blauwe marlijn op teasers uithalen zodat we recht sprongen en onze lijnen klaar hielden. Na enkele cirkels rond deze plaats was hij ook in het niets weer verdwenen. Deze dag werden er nog enkele barracuda’s gevangen. De bemanning deed deze dag nog zijn uiterste best om een aanbeet van één of andere vis te verkrijgen maar het baatte niet. Vissen blijft nog altijd vissen, nietwaar?          3de en laatste dag We hadden terug de Makaira voor ons. Deze boot bleef weer duidelijk dicht tegen de kustlijn waar wij natuurlijk geen bezwaar tegen hadden ondanks dat ik en vrouw nog zeer gevoelig bleken te zijn voor zeeziekte, nochtans na het gebruik van de goede pillen uit Deurne die ik ook mee had gebracht speciaal voor mijn vrouw die hier zeer gevoelig aan is en toch de moed heeft om met mij de zee op te gaan en me gezelschap te houden. We geven niet op. Na een half uurtje melde er zich weer de eerste zeilvis die opnieuw rond de 40 à 45 pond werd geschat. Dit was weer een zeer sterke vis. Tot de middag bleef het weer even kalm tot het weer plotseling druk werd en de ene lijn na de andere werden vastgepakt. Na de aanslag van die ene lijn hing hij goed vast. Deze vocht anders dan ik gewoon was. Veel hardere en langere vluchtpogingen werden waargenomen waardoor we dachten dat het een zeer grote zeilvis zou zijn. Maar na enkele sprongen uit het water werd het bevestigd dat het om een marlijn ging. Na veel moeite en pijn in de armen werd uiteindelijk de marlijn tot tegen de boot getrokken waarna hij nog een laatste vluchtpoging wou ondernemen. Maar daardoor kwam hij op het einde van zijn krachten. Gelukkig voor mij. Deze prachtige witte marlijn werd ook 40 à 45 pond geschat waarna er rijkelijk met het fototoestel plaatjes werden geschoten. Na deze marlijn kregen we nog een aanbeet van een zeilvis maar deze werd verspeeld. Tot het einde van de middag kregen we geen beet meer. Tot het laatste uur. Dan konden we toch nog 2 barracuda’s en een mini dorado vangen. Weer met een voldaan vissershartje vaarden we de haven binnen. Naar onze mening is deze driedaagse vistrip geslaagd! In de haven kregen we geruchten van de bemanning van de andere boten dat er dagen bij waren van gemiddeld 3 tot 5 zeilvissen per boot. En redelijke bijvangsten van tonijn, barracuda’s en dorado’s.

	Dinsdag 31 Oktober 2006 °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° Puerto Vallarte De twee jonge veteranen van BGF, Gilbert Lampens en Andre Huys gingen voor een vierdaagse vistrip naar het Mexicaanse Puerto Vallarte. Er werd gehoopt op grote tonijn maar daar bleef het ook bij. Baitfish kon er genoeg worden gehaakt maar daar bleef het bij en de reden was zonder meer de extreme water temperatuur van 35° Celsius (95° Fahrenheit) wat toch een beetje te veel was. Opmerkelijk was wel dat het aas door Dolfijnen werd aangevallen, iets wat ze daar nog niet hebben meegemaakt en natuurlijk het onderwerp van alle gesprekken aldaar was. Voor de vier visdagen 29 en 30 september, 1 en 2 oktober was de Terminal Blues van Capt. Steven gecharterd, een 32ft boot met 2 x 375 PK wat geen luxe is want de afstand naar de visstekken zijn groot. Hieronder toch enkele mooie beelden.
	deze banner kan vrij gekopieerd worden Ontwerp en onderhoud door bbgf.be Copyright © 2009 bbgf.be